![7246187.3 7246187.3](http://old.palac.art.pl/images/stories/kino2009/05_maj/thumbnails/thumb_7246187.3.jpg)
Godz. 17.00
gatunek: dramat
kraj:
Turcja/Francja/Włochy
premiera (Polska): 2009-04-24
czas trwania: 109 min
bilet: 12 zł
reżyseria: Nuri Bilge Ceylan
scenariusz: Ebru Ceylan, Nuri Bilge Ceylan,
Ercan Kesal
zdjęcia: Gökhan Tiryaki
dźwięk: Murat Senurkmez, Umut Senyol, Olivier Goinard
producent: Zeynep Őzbatur
obsada: Yavuz Bingolm, Hatice Aslan, Rifat Sungar
STRESZCZENIE:
Kesal) powoduje wypadek, w którym giną ludzie. Nie może i nie chce pozwolić
sobie na skandal, dlatego zmusza swego kierowcę Eyűpa (Yavuz Bingöl), by wziął
winę na siebie i odsiedział dziewięciomiesięczny wyrok. Mężczyzna jest zależny
od swojego szefa, więc gdy ten proponuje mu duże pieniądze i zabezpieczenie
rodziny, niechętnie, ale jednak zgadza się. Chce w ten sposób podreperować
finanse rodziny. Sądzi także, że dziewięć miesięcy to nie jest szczególnie
długi czas i po wyjściu z więzienia, mając zapewnione pieniądze, wszystko
zacznie się układać. Nie przeczuwa, że ta decyzja będzie miała katastrofalne
skutki...
Po odbyciu kary mężczyzna wraca
do domu. Podejrzewa, że żona Hacer (Hatice Aslan) zdradzała go z szefem, a syn
przyjmował od niego pieniądze na rozkręcenie szemranego interesu. Syn był
niemym świadkiem zdrady. Żona zaś została wykorzystana przez tego, który uznał,
że dając im pieniądze, może rościć sobie prawo do ich posiadania.
Tadeusz Sobolewski w relacji z
Cannes, gdzie Ceylan otrzymał Złotą Palmę za reżyserię tego filmu, napisał: Ten
współczesny dramat mógłby się rozegrać w czasach sułtanatu: sługa musi kryć
władcę, on z kolei traktuje rodzinę służącego jak swoją własność. Poniżony
służący wejdzie w rolę bossa. Sytuacja powtórzy się jak na scenie tragedii.
Moralną ofiarą pozostanie kobieta.
Zdradzony bohater, jego żona i
syn jednak nie decydują się na odkrycie przed sobą kart i wyznanie prawdy.
Milczą, a kłamstwo i frustracja narastają i zagrażają im coraz mocniej. Brakuje
im siły, odwagi, by zmierzyć się z zaistniałą sytuacją. Dlatego na ekranie
oglądamy głęboki rozpad więzi, które ich łączą, ale także rozpad ich
osobowości.
W filmie pada niewiele słów.
Samotność bohaterów, ich zagubienie, rozpacz, dramat bardziej niż słowa oddają
gesty, spojrzenia, podkreśla muzyka i - jak zawsze w filmach Ceylana -
mistrzowsko skomponowane długie ujęcia wypełnione symbolicznymi obrazami. Tym
razem atmosferę grozy, zamknięcia, alienacji podkreślają zbierające się nad
Stambułem deszczowe chmury. Mroczne, demoniczne, gęste i bardzo, bardzo ciemne.
Rozpadająca się rodzina jest w
Trzech małpach metaforą Turcji, gdzie w wielu sferach nastąpił upadek
podstawowych zasad, a ich miejsce zajęły zakłamanie i korupcja.
Tytułowe „Trzy małpy"
(początkowo film nosił tytuł "Daydreams") to nawiązanie do figurki chińskich
„trzech mądrych małp" - rodzaju obrazowego przysłowia, oznaczającego
specyficzną postawę, którą można ująć słowami: nic nie widziałem, nic nie
słyszałem, nic nie powiem. W tradycji buddyjskiej ta postawa oznacza odcięcie
się od zła i wejście w świat wewnętrzny. Jednak w tym konkretnym obrazie jest
znakiem zafałszowywania rzeczywistości.
O filmie:
Przejmująca historia kobiety i
jej rodziny rozgrywająca się w sercu współczesnego Stambułu. Nagrodzony w
Cannes, najnowszy film twórcy „Klimatów".
Spokój pewnej rodziny rozpada
się, gdy jej członkowie decydują się ukryć wielkie kłamstwo. Nieoczekiwanie,
aby przetrwać razem, postanawiają ignorować prawdę: nie widzieć jej, nie
słyszeć i nie mówić o niej. Ale czy udawanie "trzech małp" unieważnia
istnienie prawdy?
Trzy małpy to najnowszy film Nuri
Bilge Ceylana, uhonorowano za ten obraz Złotą Palmą dla najlepszego reżysera na
festiwalu w Cannes w 2008 roku. Turecki twórca z właściwą sobie wnikliwością
przygląda się bohaterom filmu, temu jak zmieniają się relacje między nimi i jak
wpływa to na ich osobowości i związki ze światem zewnętrznym. W Europie turecka
kultura reprezentowana jest właściwie przez dwa nazwiska: noblisty Orhana
Pamuka i reżysera Nuri Bilge Ceylana. Mimo, że wiele ich różni, łączy ich
światowa sława i uniwersalny styl. Trzy ostatnie filmy Ceylana - Uzak, Klimaty
i Trzy małpy - porównywane są do najlepszych dokonań Antonioniego.
Nagrody i nominacje:
2008 - Złota Palma na Międzynarodowym Festiwalu w Cannes dla
najlepszego reżysera
2008 - nominacja do Złotej Palmy na Międzynarodowym
Festiwalu w Cannes dla najlepszego filmu
2008 - Złota Kotwica na Haifa Film Festiwal dla najlepszego
filmu
2009 - zgłoszenie do finałowej dziewiątki tegorocznego
Oscara w kategorii: film zagraniczny
Źródło: www.gutekfilm.pl , www.stopklatka.pl , www.filmweb.pl , www.kinoinfo.pl