Edycja 2027

Art’n’Voices Vocal Ensemble chce definiować przyszłość muzyki a cappella, a także inspirować swoją twórczością, prezentując przede wszystkim oryginalną autorską muzykę.

Grupę tworzy ośmioro śpiewaków związanych ze sceną muzyczną Pomorza i Trójmiasta. Muzycy przywiązują wielką wagę do wydobywania głębokich emocji z wykonywanych przez siebie utworów oraz angażowania słuchaczy w ich przeżywanie, łącząc to z najwyższej jakości brzmieniem.

Oktet posiada szeroki repertuar, który wpisuje się w styl Art’n’Voices. Jego znakiem rozpoznawczym są unikatowe utwory stworzone na specjalne zamówienie przez współczesnych kompozytorów, wśród których szczególne miejsce zajmują te autorstwa członkini zespołu – Anny Rocławskiej-Musiałczyk. Zespół, mimo poruszania się głównie w obrębie szeroko pojmowanej muzyki klasycznej, jest otwarty na wyzwania artystyczne i chętnie eksperymentuje także z muzyką alternatywną i improwizowaną.

Art’n’Voices był wielokrotnie nagradzany w konkursach o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej. W swoim dorobku posiada dziesięć nagród Grand Prix. Zespół odnosił sukcesy w prestiżowych konkursach należących do Europejskiego Grand Prix Chóralistyki: „Polifonico Guido di Arezzo” we Włoszech (2017 r.) i „Tolosako Abesbatza Lehiaketa” w Hiszpanii (2019 r.). Ich ostatnim osiągnięciem jest zwycięstwo w Międzynarodowym Konkursie 'a cappella’ w Lipsku w maju 2023 roku.

Do tej pory Art’n’Voices uczestniczył w nagraniu jedenastu płyt CD, w tym pięciu albumów autorskich. Art’n’Voices jest dwukrotnym zdobywcą Nagrody Akademii Fonograficznej Fryderyk w kategorii Muzyka Współczesna: 2021 – za płytę Midnight Stories (Dux Recording Producers) oraz 2026 – za autorski album Pieces of Myself, wydany własnym nakładem (self-released). Jest to pierwszy oktet a cappella, który posiada tę nagrodę.

Muzycy z powodzeniem koncertują w Polsce i Europie w krajach takich jak: Francja, Włochy, Hiszpania, Portugalia, Francja czy Niemcy. Współpracowali z Polską Orkiestrą Filharmonii Bałtyckiej, Polską Filharmonią Kameralną Sopot oraz z czołowymi polskimi artystami m.in. z Leszkiem Możdżerem, Natalią Kukulską, Anną Dymną, Andrzejem Sewerynem, Royal String Quartet, Grzegorzem Turnauem czy Igorem Herbutem.

Oktet jest organizatorem Festiwalu ArteFonie, który odbywa się corocznie we wrześniu i wpisuje się w życie kulturalne miasta Wejherowa. Festiwal promuje kulturę wysoką i polską muzykę, ze szczególnym uwzględnieniem muzyki klasycznej i jej nowych nurtów, a także jazzu czy muzyki alternatywnej.

Istotną część działalności zespołu stanowi również walor edukacyjny, oparty na warsztatach kompozytorskich i wokalnych. W 2026 roku zespół po raz pierwszy w Polsce zorganizował masterclass dla zespołów wokalnych, zapraszając do współpracy Paula Phoenixa, legendarnego członka The King’s Singers.

W 2026 zespół został nominowany do nagrody Koryfeusz Muzyki Polskiej w kategorii Odkrycie Roku.

Członkowie:

soprany: Małgorzata Priebe, Maria Krueger-Milej

alty: Anna Rocławska-Musiałczyk, Marta Jundziłł

tenory: Mateusz Warkusz, Szymon Duraj

basy: Tomasz Chyła, Rafał Brzeziński

Polska Orkiestra Sinfonia Iuventus powstała z inicjatywy Jerzego Semkowa, jednego z najwybitniejszych dyrygentów polskich. Utworzona przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego na mocy rozporządzenia z 1 października 2007 roku, jest państwową instytucją artystyczną. Głównym jej celem jest stworzenie młodym muzykom szansy na debiut orkiestrowy i przygotowanie ich do pracy w podobnych zespołach zawodowych. W skład Orkiestry wchodzą najzdolniejsi absolwenci akademii muzycznych, którzy nie ukończyli 30 lat.

Sinfonia Iuventus rozpoczęła działalność artystyczną w czerwcu 2008 roku. Współpracowała z wieloma uznanymi dyrygentami, takimi jak: Jerzy Semkow, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Krzysztof Penderecki, Gabriel Chmura, Antoni Wit, Tadeusz Strugała, John Axelrod, Charles Dutoit, Agnieszka Duczmal, Nicolae Moldoveanu, Juozas Domarkas, Grzegorz Nowak, Jerzy Maksymiuk, Michaił Jurowski, Kirył Karabits, Tadeusz Kozłowski, Andrzej Boreyko, Marek Pijarowski, Mirosław Jacek Błaszczyk, Jerzy Salwarowski, George Tchitchinadze, Evgeny Volynsky, Gerd Schaller, Eugene Tzigane, Massimiliano Caldi, Andriy Yurkevych, Ruben Silva, Paweł Przytocki, Paul Esswood, Piotr Sułkowski, Tadeusz Wojciechowski, Jerzy Swoboda, Monika Wolińska, Wojciech Rodek, Marcin Nałęcz-Niesiołowski, Łukasz Borowicz, Marek Moś, Krzysztof Herdzin, Marek Wroniszewski, Johannes Wildner, Juya Shin, Alexandr Iradyan, Susanna Mälkki, Michał Klauza, Norbert Twórczyński, Maciej Tworek, Joanna Natalia Ślusarczyk, Julian Gilewski, Mirian Khukhunaishvili, oraz solistami, wśród których byli m.in.: Konstanty Andrzej Kulka, Piotr Paleczny, Ivan Monighetti, Zakhar Bron, Krzysztof Jakowicz, Daniel Stabrawa, Paweł Kowalski, Aleksandra Kurzak, Roman Lasocki, Roberto Alagna, Tatiana Szebanowa, Janusz Olejniczak, Jonathan Plowright, Abdel Rahman El Bacha, Eugen Indjic, Krzysztof Jabłoński, Olga Pasiecznik, Jadwiga Rappé, Vadim Repin, Jan Stanienda, Tomasz Strahl, Jakub Haufa, Łukasz Długosz, Alena Baeva, Leszek Możdżer, Yulianna Avdeeva, Bomsori Kim, Agata Szymczewska, Jakub Jakowicz, Piotr Pławner, Patrycja Piekutowska, Łukasz Kuropaczewski, José Torres, Adam Bałdych, Mateusz Smoczyński, Hyuk Lee, Rafał Bartmiński, Iwona Hossa, Piotr Nowacki, Olga Szomańska, Patric Gallois, Michael Lethiec, Claudio Bohorquez, Stathis Karapanos, Alicja Śmietana, Jakub Waszczeniuk, Małgorzata Walewska, Heidi Stober, Aleksandra Świgut, Piotr Orzechowski, Seina Matsuoka.

Orkiestra zrealizowała szereg rejestracji płytowych, radiowych oraz telewizyjnych dla Universal Music, CD Accord, DUX, Polskiego Radia, Albany Records, TVP Kultura, Warner Classics. Szczególne miejsce w dyskografii Orkiestry zajmują dwie płyty z repertuarem symfonicznym: Schubert (2008) i Czajkowski (2010), zarejestrowane pod batutą Jerzego Semkowa. Ważną pozycję zajmują w niej również płyty z muzyką Krzysztofa Pendereckiego pod jego dyrekcją – komplet symfonii (2010–2012) oraz płyty z koncertami solowymi (2014–2023). Wybrane wydawnictwa z tej serii zostały uhonorowane wyróżnieniami, m.in. nagrodą International Classical Music Award (2014 i 2016), nagrodą muzyczną Fryderyk w kategorii Album Roku – Muzyka Koncertująca (2021). W repertuarze utrwalonym przez Orkiestrę na płytach znajduje się także muzyka wielu innych polskich kompozytorów, m.in.: Fryderyka Chopina, Grażyny Bacewicz, Zygmunta Stojowskiego, Józefa Kofflera, Karola Kurpińskiego, Romana Palestra, Henryka Wieniawskiego, Mikołaja Góreckiego, Krzysztofa Meyera, Stanisława Moryto, Romana Statkowskiego, Antoniego Szałowskiego, Piotra Mossa.

Orkiestra występowała na wielu estradach koncertowych oraz podczas licznych festiwali w Polsce i za granicą: w Austrii (Musikverein), Chinach (National Grand Theater), Francji (Grand Auditorium UNESCO, Palais de la Musique et des Congrès), Hiszpanii (Auditorio Nacional de Música), Niemczech (Konzerthaus Berlin Gendarmenmarkt), Portugalii (Grande Auditório), Włoszech, Szwajcarii, Litwie i Ukrainie.

Od kwietnia 2009 roku Orkiestra jest członkiem Europejskiej Federacji Narodowych Orkiestr Młodzieżowych, a od września 2018 roku Zrzeszenia Filharmonii Polskich. W latach 2013-2020 honorowym patronem artystycznym Orkiestry był Krzysztof Penderecki. W październiku 2018 Orkiestra oficjalnie przyjęła imię Jerzego Semkowa.

Dyrygent, urodzony w 1977 roku w Brzegu. Gry na fortepianie uczył się od 8 roku życia w PSM I st. w Namysłowie i w PSM II st. we Wrocławiu u Jacka Gębskiego i Krystyny Puchały-Kajdasz. W latach 1998-2003 studiował dyrygenturę w klasie prof. Marka Pijarowskiego w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, gdzie debiutował w 2000 roku z Orkiestrą Symfoniczną AM. Był wieloletnim uczniem Maestro Marka Tracza. Ukończył Filologię Słowiańską na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiował w Instytucie Języka Rosyjskiego im. Puszkina w Moskwie. W 2005 roku wygrał konkurs na stanowisko asystenta Antoniego Wita w Filharmonii Narodowej w Warszawie, gdzie pracował w latach 2005-2007. Prowadzi klasę dyrygentury w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. W 2007 roku uzyskał stopień doktora sztuki w Akademii Muzycznej we Wrocławiu, a w 2020 habilitację na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie.  Laureat II nagrody na III Przeglądzie Dyrygentów im. Witolda Lutosławskiego w Białymstoku (2002). W 2011 roku został wyróżniony Teatralną Nagrodą Muzyczną im. Jana Kiepury w kategorii: Najlepszy Dyrygent. W 2015 roku odznaczony medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, a w 2021 Brązowym Krzyżem Zasługi.

Był kierownikiem muzycznym Gliwickiego Teatru Muzycznego (2010-2015), dyrektorem artystycznym Filharmonii Dolnośląskiej (2014-2016), dyrektorem artystycznym (2015-2018) oraz pełnomocnikiem do spraw artystycznych (2022-2023) Teatru Wielkiego w Łodzi, I dyrygentem, dyrektorem artystycznym i dyrektorem naczelnym Filharmonii Lubelskiej (2010-2022).

Dyrygował wieloma zespołami symfonicznymi, m.in. Orkiestrą Filharmonii Narodowej w Warszawie, Orkiestrą „Sinfonia Varsovia”, Narodową Orkiestrą Polskiego Radia w Katowicach, Polską Orkiestrą Radiową, Orkiestrą „Sinfonia Iuventus”, orkiestrami filharmonicznymi w Gdańsku, Koszalinie, Szczecinie, Poznaniu, Bydgoszczy, Białymstoku, Kielcach, Łodzi, Zielonej Górze, Wrocławiu, Opolu, Olsztynie, Wałbrzychu, Katowicach, Rzeszowie, Krakowie, Lwowie, Weronie, orkiestrami w Toruniu, Płocku, Łomży, zespołami kameralnymi „Capella Bydgostiensis”, „Capella Cracoviensis”, „Leopoldinum”, Radomską Orkiestrą Kameralną. Współpracuje z Ankara Presidential Symphony Orchestra, Antalya State Symphony Orchestra, Bursa Regional Symphony Orchestra, Izmir State Symphony Orchestra, European Johann Strauss Orchestra, INSO-Lviv, Lviv Philharmonic Orchestra, Royal Camerata Bucharest, Ostrava Janacek Philharmonic Orchestra, Slovak Radio Philharmonic Orchestra, North Czech Philharmonic Orchestra, teatrami operowymi w Polsce i za granicą. Występował z wybitnymi solistami (m.in. Rafał Blechacz, Gidon Kremer, Konstanty A. Kulka, Tomasz Strahl, Idil Biret, Ingolf Wunder, Michael Vaiman, Olga Rusina, Alexandre Dubach, Krzysztof Jakowicz, Paweł Wakarecy, Gavriel Lipkind, Lukas Geniusas, Jakub Jakowicz, Johannes Moser, Soyoung Yoon, Gautier Capucon, Gulsin Onay, Alexander Markov).

Wojciech Rodek przygotowywał premiery dla Theatre Montansier w Wersalu (Mozart Apollo i Hiacynt), Teatru Muzycznego „Capitol” we Wrocławiu (Loewe My Fair Lady), festiwalu „Wratislavia Cantans” (Britten Mały Kominiarczyk), Gliwickiego Teatru Muzycznego (Lehar Wesoła wdówka, Strauss Noc w Wenecji, Rodgers The Sound of Music, Lippa The Addams Family – Teatralna Nagroda im. J. Kiepury 2015 za najlepszy spektakl), Teatru Wielkiego-Opery Narodowej (Zubel Oresteja), Teatru Wielkiego w Łodzi (Mozart Don Giovanni, Strauss Noc w Wenecji, Czajkowski Eugeniusz Oniegin, Moniuszko Halka, Chaczaturian Spartakus, Puccini Dziewczyna z Dzikiego Zachodu). Występował w najważniejszych salach koncertowych Europy, Stanów Zjednoczonych i Chin, m.in. w Bazylei, Bernie, Dreźnie, Hamburgu, Monachium, Salzburgu, Wiedniu, Zurichu, Pekinie, Szanghaju, Miami, Nowym Jorku. Brał udział w renomowanych festiwalach: „Wratislavia Cantans”, „Xanten Sommerfestspiele”, „Sinfonia Varsovia swojemu miastu”, „Wirtuozi” we Lwowie, Międzynarodowym Festiwalu im. P. Czajkowskiego i N. von Meck w Winnicy, „Ceske Doteky Hudby” w Pradze.

W 2022 roku, na zaproszenie Columbia Artists Music, odbył tournée po Stanach Zjednoczonych z udziałem The Polish Wieniawski Philharmonic Orchestra oraz Sary Dragan i Tomasza Rittera, dyrygując 30 koncertami w 17 stanach. W repertuarze znalazły się dzieła wielkiej klasyki światowej oraz muzyka polska, m.in. dzieła Henryka Wieniawskiego, Fryderyka Chopina, Witolda Lutosławskiego i Stanisława Moniuszki. W latach 2023-2025 dyrygował orkiestrą Vienna Spring Sound Symphony podczas jej chińskiego tournée. Jest dyrygentem koncertów muzyki filmowej organizowanych przez niemiecką agencję Higlight-Concerts.

Dyskografia Wojciecha Rodka zawiera nagrania muzyki symfonicznej, filmowej i rozrywkowej (m. in. VII symfonia A. Illaramendi z Chórem i Orkiestry Filharmonii Narodowej w Warszawie; Koncert na głos i orkiestrę Witolda Friemanna z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, sol. M. Rodek; I Koncert wiolonczelowy D. Szostakowicza z Orkiestrą Sinfonia Varsovia, sol. G. Lipkind; Koncert skrzypcowy A. Berga z NOSPR, sol. K. Jakowicz; City Island, muz. J.A.P. Kaczmarek, Polska Orkiestra Radiowa; Get Low, muz. J.A.P. Kaczmarek, Polska Orkiestra Radiowa; Kanapka z człowiekiem, muz. P. Gintrowski, Polska Orkiestra Radiowa, zapomniana muzyka polska Koczalskiego i Żeleńskiego z Filharmonią Lubelską oraz opera „Janek” Żeleńskiego zarejestrowana dla firmy Naxos, muzyka do gier komputerowych (m.in. Final Fantasy XIII)).

Źródło: sinfoniaiuventus.pl

Wielokrotnie nagradzany duńsko-łotewski Quintet Dęty blaszany i drewniany, działa od 2002r. Uzyskał międzynarodowe uznanie, prezentując kompozycje wielu epok, w tym współczesne, grając z pamięci, w ciekawej choreografii i interakcji pomiędzy muzykami. Unikalne i nowatorskie podejście Carion do muzyki kameralnej przyniosło im uznane występy na najbardziej prestiżowych festiwalach Europy, takich jak Rheingau Festival, Kissinger Sommer, Beethovenfest Bonn, Bergen Festival i Tonhalle MAAG, a także owacje na stojąco od publiczności w USA, Ameryce Południowej i na Dalekim Wschodzie. Carion wydał sześć wysoko ocenionych przez krytyków płyt CD – w tym znakomite recenzje w Gramophone i BBC Music Magazine, nagrody duńskiego radia oraz tytuł Najlepszego Albumu Muzyki Klasycznej 2015 roku na iTunes. Nic jednak nie dorównuje ich przełomowym teledyskom na YouTube, które wciąż generują miliony wyświetleń. Przełomowe wykonanie Sześciu Bagateli Ligetiego jest wykorzystywane jako przykład i nagranie referencyjne dla studentów muzyki na całym świecie. Rezygnując z tradycyjnych krzeseł i pulpitów na nuty, Carion wprowadza na scenę świeże i odważne interpretacje. Niczym aktorzy w sztuce, swobodnie poruszają się, zamieniając miejscami i angażując się w niemal teatralne sceny między sobą i z publicznością. W momentach muzycznego konfliktu fagot i klarnet dosłownie zderzają się ze sobą, by po chwili zniknąć w tle, wspierając solo fletu. To właśnie ta nowa swoboda komunikacji i umiejętność wizualizacji architektury utworu muzycznego charakteryzują Carion i wyniosły zespół na światową scenę. Carion prezentuje zróżnicowany i interesujący repertuar. Zespół jest mocno zakorzeniony w uznanych utworach kwintetu dętego, ale zebrał najwięcej przychylnych recenzji za interpretacje Carla Nielsena, Jacques’a Iberta, Paula Hindemitha, Pēterisa Vasksa, a zwłaszcza Sześciu Bagateli György’ego Ligetiego. Zespół Carion współpracował ze współczesnymi kompozytorami, takimi jak Jeppe Just, Renāte Stivriņa, Andris Dzenītis, Britta Byström i Anders Nordentoft. Jednym z najbardziej znanych i dobrze przyjętych projektów ostatnich lat jest „Tryptich Carion” – koncert na Carion i orkiestrę symfoniczną, którego światowa premiera odbyła się z Łotewską Narodową Orkiestrą Symfoniczną i Orkiestrą Symfoniczną Odense. Innowacyjny i barwny program zespołu jest możliwy dzięki talentowi aranżacyjnemu waltornisty Carion, Davida MAP Palmquista, który stworzył muzykę do tego kwintetu dętego.

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii w Zabrzu rozpoczęła swoją działalność wiosną 1950 r. Powołano wtedy Towarzystwo Miłośników Filharmonii Górniczej, do którego zadań należało zapewnienie nowo – powstałej orkiestrze bytu finansowego.

Warto nadmienić, iż jednym z założycieli zespołu był wybitny kompozytor, aranżer, pianista i dyrygent Edward Czerny.

Tego samego roku w październiku odbył się inauguracyjny koncert zespołu pod nazwą Filharmonia Górnicza.

W tamtym czasie do zadań Filharmonii należało min. bezpłatnie koncertować górnikom, hutnikom, spółdzielcom – czyli tzw. światu pracującemu, podnosić wiedzę muzyczną wśród klasy robotniczej oraz „udowadniać, że górnik nie tylko potrafi wydobywać węgiel, ale także być artystą muzykiem.”

I rzeczywiście członkowie orkiestry nie tylko grali w zespole, ale jednocześnie byli pracownikami różnych zakładów pracy – w szczególności kopalń.

Ciężka praca całego zespołu wkrótce zaowocowała pierwszym sukcesem. W 1951r.  filharmonicy zabrzańscy zdobyli pierwszą nagrodę odbywającego się w Teatrze Narodowym w Warszawie Festiwalu Muzyki Polskiej.

W 1953r. całkowity mecenat nad zespołem przejął Związek Zawodowy Górników, a orkiestra zaczęła uczestniczyć we wszystkich ważnych wydarzeniach państwowych, kulturalnych czy społecznych.

Szybko wykształcił się drugi podstawowy nurt działalności Filharmonii – szczególnie pielęgnowany do dziś.   Orkiestra jako jedna z pierwszych w kraju zaczęła prowadzić systematyczne koncerty ze specjalnie przygotowanymi programami dla dzieci i młodzieży.

Pierwsze lata działalności orkiestry to przede wszystkim prezentacje muzyki lżejszego gatunku-operowej, operetkowej, rozrywkowej oraz popularnych utworów z „klasyki”.

Z biegiem czasu profil zespołu zaczął się zmieniać w kierunku programów typu filharmonicznego, który to styl pracy orkiestra obecnie reprezentuje w stopniu wysoce profesjonalnym. Potwierdzeniem tego faktu są programy koncertów, ale przede wszystkim nazwiska artystów krajowych i zagranicznych.

Ogromna praca muzyków, oraz jej efekty zostały w połowie lat 80-tych dostrzeżone u władz. Zniknął tytuł ”Filharmonia Górnicza” – w zamian zespół otrzymał nazwę Państwowej Filharmonii co było wyrazem uznania dla jej osiągnięć.

W kilkudziesięcioletniej działalności Orkiestry koncertowali z nią najwybitniejsi artyści z kraju i zagranicy: Wiesław Ochman, Andrzej Hiolski, Henryk Grychnik, Zdzisława Donat, Grażyna Brodzińska, Bogna Sokorska, Paulos Raptis, Bernard Ładysz, Romuald Tesarowicz, Piotr Paleczny, Krystian Zimermann, Krzysztof Jabłoński, Waldemar Malicki, Halina Czerny-Stefańska, Małgorzata Walewska, Ryszard Karczykowski, Aleksandra Kurzak, Mariusz Kwiecień, Piotr Beczała, Gary Guthman, Alto Noras, Konstanty Andrzej Kulka, Krzysztof Jakowicz, Bartłomiej Nizioł, Wanda Wiłkomirska, Kaja Danczowska, Grzegorz Fitelberg, Karol Stryja, Jerzy Katlewicz, Wojciech Michniewski, Jerzy Salwarowski, Marek Pijarowski, Laszlo Baranyay /Węgry/, Iyrkki Myllarinen /Finlandia/, Tsung Yeh, Adam Rosenbloom, Takako Takahashi, Shiro Hatae/Japonia/, Ernest Werner Seiler, Benno Schollum /Austria/, Marco Capelli, Ciro di Giovanni/Włochy/, Tai Wai Li/Chiny/, Iwan Iwanow, Kałudi Kałudow, Bożydar Nikołow/Bułgaria/,Galina Wernygora /Ukraina/, Eugen Indjic i wielu innych.

Obok wszystkich ważniejszych estrad koncertowych w kraju orkiestra Filharmonii Zabrzańskiej kilkakrotnie koncertowała w Rosji, Słowacji, Węgrzech, Austrii, Czechach, Niemczech a nawet w Japonii.

Uczestniczyła w międzynarodowych festiwalach m. in.:”Gaude Mater” w Częstochowie, “Viva il Canto” w Cieszynie, Europejskim Festiwalu Jana Kiepury w Krynicy, Krystyny Jamroz w Busku-Zdroju, śląskiej Trybunie Kompozytorów w Katowicach, Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach, “Silesia-Pradziad” w Kędzierzynie i innych.

Zespół regularnie bierze udział w Międzynarodowym Konkursie Muzycznym im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej w charakterze orkiestry konkursowej.

Orkiestra nagrała kilka płyt CD, oraz zarejestrowała szereg programów dla TVP z udziałem najwybitniejszych artystów polskich estrad.

Filharmonia Zabrzańska w przeszłości została uhonorowana m.in.: Nagrodą Kulturalną Prezydenta Zabrza, Złotym laurem Umiejętności, Nagrodą światowej Fundacji “Zdrowie, Rozum, Serce” “Lider Promocji Kultury Polskiej” (druga orkiestra po Filharmonii Narodowej), nagrodą “Ambasador Zabrza”, Złotą odznaką “Zasłużony dla województwa śląskiego”.

Repertuar orkiestry preferuje utwory klasycyzmu i romantyzmu, chętnie sięgamy także po dzieła współczesne-szczególnie kompozytorów szkoły śląskiej. W stałych cyklach prezentowane są estradowe wykonania oper i operetek. Mamy stale w repertuarze kilka różnych programów z muzyką popularną, filmową, jazzową, musicalową, dixielandową i rozrywkową.

W sezonie artystycznym zespół przygotowuje około 20 programów symfonicznych, 5 oratoryjnych, kilka rozrywkowych, oraz 10 osobnych programów w cyklicznej akcji dla dzieci i młodzieży. Obecnie koncertujemy średnio 10 razy w miesiącu w siedzibie orkiestry, jak i na estradach całego kraju. Chętnie uczestniczymy także w imprezach charytatywnych.

Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zabrzańskiej liczy 60 muzyków, zaś jej Dyrektorem Naczelnym i Artystycznym jest od 2026 r. maestro Szymon Bywalec.

Ukończył z wyróżnieniem dyrygenturę orkiestrową i operową w klasie prof. Jana Wincentego Hawela w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Obecnie kieruje tam Katedrą Dyrygentury Symfonicznej i Operowej. Jest również absolwentem Akademii Muzycznej w Krakowie, gdzie studiował grę na oboju.

W latach 2006–2013 pełnił funkcję dyrektora artystycznego Akademickiej Orkiestry Symfonicznej im. Karola Szymanowskiego. Współpracował wówczas z wybitnymi dyrygentami, wśród których znaleźli się między innymi Gabriel Chmura, Takuo Yuasa, François-Xavier Roth, Arturo Tamayo, Jacek Kaspszyk, Krzysztof Penderecki i Paul McCreesh.

Swoje umiejętności doskonalił również jako stypendysta Accademia Musicale Chigiana w Sienie pod kierunkiem Gianluigiego Gelmettiego i Lothara Zagroska. Uczestniczył także w kursach mistrzowskich prowadzonych przez światowej sławy dyrygentów, w tym Kurta Masura i Pierre’a Bouleza.

Międzynarodowa kariera i promocja polskiej muzyki

Jako dyrygent symfoniczny i operowy występował na scenach w Polsce, Europie i Azji. Dyrygował między innymi w wiedeńskim Konzerthausie, lipskim Gewandhausie oraz podczas koncertów we Francji, Niemczech, Danii, Norwegii, Korei Południowej, Chinach, Rumunii i Belgii.

Współpracował z wieloma renomowanymi zespołami, w tym z Filharmonią Słowacką, Rumuńską Orkiestrą Radiową, Sinfonią Varsovią oraz licznymi orkiestrami filharmonicznymi i kameralnymi w Polsce i za granicą. Regularnie współpracuje również z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach.

Szczególne miejsce w jego działalności zajmuje promocja muzyki współczesnej. Jako dyrektor artystyczny i dyrygent Orkiestry Muzyki Nowej występował podczas najważniejszych festiwali muzycznych, takich jak Warszawska Jesień, Beijing Modern w Pekinie, Melos-Ethos w Bratysławie czy Hindsgavl Festival w Danii.

Od 2011 roku jest członkiem Komisji Repertuarowej Warszawskiej Jesieni, a w latach 2013–2016 pełnił funkcję dyrektora artystycznego festiwalu Musica Polonica Nova.

Dorobek artystyczny

Szymon Bywalec ma na swoim koncie ponad 140 prawykonań utworów współczesnych kompozytorów. Realizowane pod jego kierownictwem nagrania zdobywały uznanie w kraju i za granicą.

Nagranie „Trzech pieśni do słów Trakla” Pawła Szymańskiego otrzymało rekomendację Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów w Paryżu. Wyróżnienia zdobyły również kolejne nagrania przygotowane pod jego batutą, a wydana wraz z wiolonczelistą Jakobem Kullbergiem płyta z koncertami wiolonczelowymi kompozytorów skandynawskich została nagrodzona przez Duńskie Radio.

W czerwcu 2024 roku otrzymał tytuł profesora sztuki. Rok później został ponownie wyróżniony przez Związek Kompozytorów Polskich za promocję polskiej muzyki współczesnej za granicą.

Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Krakowie, gdzie studiował w klasie oboju prof. Jerzego Kotyczki. Początkowo związany był z orkiestrą Filharmonii Śląskiej w Katowicach, a od roku 2004 jest solistą Narodowej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia w Katowicach. Jako muzyk orkiestrowy Piotr Pyc występował z czołowymi zespołami orkiestrowymi takimi jak m.in.: Filharmonia Narodowa w Warszawie, Filharmonia Krakowska, Polska Filharmonia Kameralna, Sinfonietta Cracovia, Orkiestra Kameralna Miasta Tychy AUKSO, pod batutą takich mistrzów jak: Marin Alsop, Lawrence Foster, Esa-Pekka Salonen, Charles Dutoit, Simone Young, Gabriel Chmura, Christian Eschenbach, Lorin Maazel, Jerzy Semkow, Krzysztof Penderecki.

Artysta prowadzi bogatą działalność zarówno solową jak i kameralną. Można go usłyszeć w bardzo różnorodnych formacjach zespołowych, prezentujących szeroki wachlarz repertuarowy (między innymi w ramach cyklu NOSPR kameralnie). Jako solista dokonał nagrania Koncertu na rożek angielski Stanisława Skrowaczewskiego dla Medici.tv oraz brał udział w festiwalach muzycznych takich jak: Warszawska Jesień, Nordsee, Schwetzinger Festspiele. Dokonał także wielu archiwalnych nagrań płytowych, radiowych i telewizyjnych.

Od 2002 roku jest związany z Akademią Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, gdzie obecnie pracuje na stanowisku profesora. Jego studenci zdobywają laury na konkursach ogólnopolskich i międzynarodowych. Jest wykładowcą kursów mistrzowskich, a także zasiada w jury wielu konkursów dedykowanych instrumentom dętym. Od roku 2021 jest konsultantem Centrum Edukacji Artystycznej oraz ekspertem MEiN. W roku 2023 uzyskał stopień profesora sztuki. Odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi.

Solista, kameralista, pedagog, profesor klasy oboju w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie.

Studiował w Krakowie w klasie oboju prof. Jerzego Kotyczki oraz we Freiburgu w klasie mistrzowskiej oboisty i kompozytora prof. Heinza Holligera. Zdobył I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie ”The Skene Award” w Aberdeen, I nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Obojowym im. K. Kurpińskiego we Włoszakowicach -Pawłowicach, został również  finalistą Międzynarodowego Konkursu  Muzyki Kameralnej „Nicanor Zabaleta” w San Sebastian oraz finalistą Międzynarodowego Konkursu  Muzyki Kameralnej UFAM w Paryżu.

Za swoje osiągnięcia muzyczne otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi Prezydenta RP oraz tytuł Profesora Sztuk Muzycznych. Dokonał licznych prawykonań utworów kompozytorów współczesnych, m. in. polskiej premiery Chemin IV Luciano Berio. Przez 25 lat był pierwszym oboistą w orkiestrze kameralnej Capella Cracoviensis prowadzonej przez dyr. S. Gałońskiego. Współpracował m.in.: z Polską Orkiestrą Kameralną, Polską Filharmonią Kameralną, Orkiestrą Kameralną Polskiego Radia „Amadeus”, Orkiestrą Radiową w Warszawie oraz Sinfonią Varsovią.
Jako solista i kameralista występował wielokrotnie w Polsce i za granicą ( Czechy, Niemcy, Hiszpania, Portugalia, Węgry, Włochy, Szkocja, Szwecja, USA ). Jest założycielem Krakowskiego Tria Stroikowego i Kwintetu Dętego – zespołu, który za swoje nagrania uzyskał wielokrotnie nominacje do nagrody Polskiej Akademii Fonograficznej „Fryderyk”.

W 2010 roku Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego odznaczył go Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Ukończyła grę na oboju pod kierunkiem Guido Tagliabue, a następnie uzyskała dyplom „Aufbaustudium – Solisten Diploma” u Hansa Christiana Elhorsta w Staatliche Hochschule für Musik we Fryburgu Bryzgowijskim (Niemcy).

Współpracowała i nadal współpracuje jako solistka i kameralistka z różnymi zespołami, w tym z Orkiestrą Kameralną św. Krzysztofa w Wilnie, Accademia Filarmonici, Offerta Musicale w Wenecji, Freiburger Kammerorchester, Deutsche Kammerphiharmonie, Orkiestrą Kameralną Wspólnoty Europejskiej, Orkiestrą Kameralną Europy i Virtuosi Italiani; Występował również z Orkiestrą Maggio Musicale Fiorentino, Orkiestrą Filharmoniczną w Turynie, zespołem Henetus Concentus i innymi na festiwalach takich jak Bayreuther Festspiele, Mayfeld Festival (Wielka Brytania), Manchester Festival (Wielka Brytania), St. Etienne-le-Molard Festival (Francja), Enbrun Festival (Francja), Międzynarodowy Festiwal w Wenecji, Galuppi Festival, Filharmonia Narodowa Litewskiego Towarzystwa Filharmonicznego w Wilnie (LT) i inne.
Jako solistka i kameralistka nagrywała dla takich wytwórni jak Claves i Tactus.

Chiara Staibano prowadziła kursy mistrzowskie z zakresu muzyki instrumentów dętych w Litewskiej Akademii Muzycznej w Wilnie (Litwa), Konserwatorium Muzycznym w Tampere (Finlandia), Akademiach Muzycznych w Bratysławie i Bańskiej Bystrzycy (Słowacja), Uniwersytecie Muzycznym w Bukareszcie (Rumunia), Estońskiej Akademii Muzycznej w Tallinie (Estonia), Królewskiej Akademii Muzycznej w Dublinie (Irlandia) oraz Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie (Polska).

C.S. obecnie prowadzi zajęcia w katedrze kameralistyki w Konserwatorium im. B. Marcello w Wenecji. Zajmowała to samo stanowisko w konserwatoriach w Weronie i Adriatyku, wcześniej uczyła gry na oboju w konserwatoriach w Brescii, Cagliari, Avellino, Pescarze i Campobasso.

Jej zainteresowanie badaniami muzycznymi (studiowała historię muzyki na Uniwersytecie w Pizie pod kierunkiem Carolyn Gianturco) doprowadziło do napisania licznych publikacji i artykułów w specjalistycznych czasopismach muzycznych, w których omawiała badania i analizy niepublikowanej muzyki włoskiej.

Współpracowała również przy tworzeniu kilku okładek płyt CD z muzyką obojową i kameralną (Tactus – Włochy, Centaur Records – USA, Bongiovanni, Naxos), a także przedmów ​​do współczesnych pierwszych wydań muzyki solowej i kameralnej na obój. Chiara Staibano była członkiem jury Międzynarodowego Konkursu Muzyki Kameralnej im. Salieri-Zinettiego (Werona) w edycjach 2014/2015/2016/2017, Międzynarodowego Konkursu Instrumentalistów Dętych i Perkusyjnych im. J. Pakalnisa ​​(obój) w 2016 roku (Wilno, Litwa) oraz VII Międzynarodowego Konkursu Obojowego Liutauras Vebra w 2018 roku (Kowno, Litwa).

Od listopada 2026 roku jest dyrektorem Konserwatorium „Benedetto Marcello” w Wenecji.

Zwycięzca VII Konkursu Oboistów w Tokio (Fundacja Muzyczna Sony, 2003)

Vilém Veverka (ur. 1978) jest jednym z najbardziej cenionych interpretatorów w Czechach. Jest absolwentem Konserwatorium w Pradze (F. X. Thuri) oraz Praskiej Akademii Sztuk Scenicznych (Liběna Séquardtová), a także uczestniczył w wielu kursach prowadzonych przez francuskiego oboistę Jeana-Louisa Capezzaliego. Kluczowym bodźcem dla jego rozwoju artystycznego było uczestnictwo w Młodzieżowej Orkiestrze im. Gustava Mahlera, podobnie jak późniejsze studia pod kierunkiem czołowego niemieckiego oboisty Dominika Wollenwebera w berlińskiej Hochschule für Musik Hanns Eisler. Dwuletni pobyt w Filharmonii Berlińskiej (w ramach stypendium Fundacji Karajana) znacznie przyczynił się do jego rozwoju zawodowego, a wybitni zagraniczni oboistowie – Albrecht Mayer, Hansjörg Schellenberger, Maurice Bourgue i Heinz Holliger – dostarczyli mu czegoś więcej niż tylko inspiracji. Kulminacją jego drogi artystycznej było zwycięstwo w jednym z najbardziej prestiżowych konkursów obojowych – Sony Music Foundation (Tokio, 2003).

Występy Veverki z muzyką współczesną przyniosły mu uznanie jako solisty. Jego repertuar obejmuje utwory we wszystkich stylach, od baroku po muzykę współczesną. Współpracuje z wybitnymi orkiestrami czeskimi i zagranicznymi (Filharmonia Praska, Praska Orkiestra Symfoniczna, Symfoniczna Orkiestra Radia Praskiego, Orkiestra Filharmoniczna w Brnie, Orkiestra Filharmoniczna w Tokio, Orkiestra Symfoniczna w Vancouver, Bayerisches Kammerorchester, Münchener Kammerorchester, Filharmonia Słowacka, Filharmonia Krakowska itp.).

W czeskiej premierze wykonał kilka wymagających utworów z drugiej połowy XX wieku (Berio, Britten, Carter, Feldman, Rihm, Yun, Zimmermann), w tym koncerty Martinů i Kopelenta. Jego wszechstronność jako interpretatora podkreślają nie tylko pierwsze czeskie kompletne nagrania 12 fantazji na obój solo Telemanna, ale także pierwsze kompletne wykonanie sonat triowych Zelenki wraz z zespołem Ensemble Berlin-Prag, który założył w 2011 roku wraz z członkami Filharmonii Berlińskiej. Veverka jest solistą na oboju w Orkiestrze Filharmonicznej w Brnie, kierownikiem PhilHarmonia Octet oraz ambasadorem francuskiej firmy Buffet-Crampon. W 2014 roku był artystą rezydentem na prestiżowym niemieckim festiwalu Mitte Europa.

We wrześniu 2015 roku wydał swój trzeci album solowy w wytwórni Supraphon, zawierający koncerty Bacha, Vivaldiego i Telemanna, które nagrał wyłącznie z zespołem Ensemble 18+.

Kolejnym albumem solowym wydanym przez Supraphon jest najnowsza płyta „Impressions” – muzyka na obój i harfę, nagrana wraz z wybitną czeską harfistką Kateřiną Englichovą (2017).

W 2018 roku wraz z Ensemble Berlin-Prag (Dominik Wollenweber) wydali wyjątkowy album zawierający komplet sonat triowych na dwa oboje, fagot i continuo autorstwa Jana Dismasa Zelenki (Supraphon). Po zrealizowaniu tego projektu o międzynarodowym znaczeniu postanowił skupić się wyłącznie na karierze solisty i muzyka kameralnego.

Klarnecista z bogatym dorobkiem solistycznym, kameralnym i pedagogicznym. Ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną im. Karola Szymanowskiego w Katowicach – klasa  prof. H. Kierskiego. Swoje umiejętności kształcił na wielu kursach mistrzowskich, prowadzonych m.in. przez prof. Guy Deplus i prof. Michaela Arrignon.

Jest laureatem II nagrody na I Ogólnopolskim Festiwalu Klarnetowym w Piotrkowie Trybunalskim (1995), a także III nagrody na Ogólnopolskim Konkursie Kompozytorskim w Bielsku-Białej (1990). Stypendysta Ministra Kultury i Sztuki. Odznaczony Srebrnym Krzyżem za zasługi w upowszechnianiu kultury muzycznej. Prowadząc ożywioną działalność artystyczną ma w swoim dorobku wiele koncertów solowych i kameralnych, występując m.in. z takimi artystami i zespołami jak Sharon Kam, Antonio Saiote, Corrado Giuffredi, Kwartet Śląski, Hilliard Ensemble. Występował jako solista z większością polskich orkiestr, m.in. z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia w Katowicach, Filharmonią Śląską, Krakowską, Poznańską, Sinfoniettą Cracovia, AUKSO, Orkiestrą Polskiego Radia AMADEUS, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej, Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus, wykonując m.in. kompozycje C. Stamitza, W. A. Mozarta, C.M. Webera, K. Kurpińskiego, A. Ponchiellego, F. Mendelssohna, F. Krommera, M. Brucha, H. Tomasiego, W. Lutosławskiego, M. Góreckiego i A. Shawa. Występuje również jako solista – kameralista na wielu koncertach i festiwalach w kraju i za granicą (Austria, Belgia, Czechy, Niemcy, Ukraina, Węgry, Włochy, Francja, Portugalia, Gran Canaria, Teneryfa, Dania, Finlandia, Kosowo, Macedonia, Korea Pd., Japonia, Chiny). Dokonał ponad dwudziestu nagrań płytowych (EMI, DUX, CD ACCORD), za które był jedenastokrotnie nominowany do nagrody Fryderyk. Współpracując z wybitnymi polskimi kompozytorami (m.in. Hanna Kulenty, Zbigniew Bargielski, Aleksander Lasoń, Mikołaj Górecki, Marcel Chyrzyński, Krzysztof Herdzin), dokonał wielu prawykonań utworów solowych i kameralnych jemu dedykowanych. Jako jeden z nielicznych klarnecistów gra również na rzadko spotykanym instrumencie – basethornie (altowa odmiana klarnetu).

Wykładowca krajowych i zagranicznych kursów (w tym Konserwatorium Królewskiego w Brukseli i Konserwatorium Muzycznego w Porto), oraz juror krajowych i międzynarodowych konkursów klarnetowych. W latach 1997–2011 był pierwszym klarnecistą Capelli Cracoviensis. Jest członkiem Krakowskiego Tria Stroikowego, Krakowskiego Kwintetu Dętego, Polskiego Zespołu Bassethornowego oraz wykładowcą Akademii Muzycznej w Katowicach. Pomysłodawca i kierownik artystyczny Festiwalu Muzyczne Wieczory w Bazylice, Mistrzowskich Kursów Klarnetowych w Pałacu w Rybnej oraz Międzynarodowych Warsztatów Klarnetowych w Koszęcinie. Od listopada 2020 Dyrektor Artystyczny Międzynarodowego Festiwalu im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej.

Polski klarnecista, pedagog i profesor sztuki.

Absolwent Akademii Muzycznej w Gdańsku (klasa klarnetu prof. Andrzeja Pietrasa, a następnie prof. Marka Schillera; dyplom z wyróżnieniem w 2001). Pedagog Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej w Gdańsku, doktor habilitowany.

Laureat nagród i wyróżnień na konkursach klarnetowych: m.in. wyróżnienia specjalnego w kategorii zespołów kameralnych na III Concurso International de Mucica de Buenos Aires (1998), I nagrody w kategorii zespołów kameralnych i II nagrody w kategorii solistów na III Festiwalu Klarnetowym w Piotrkowie Trybunalskim (1999). Stypendysta Prezydenta Miasta Gdańska (2000).

Pierwszy klarnecista Państwowej Opery Bałtyckiej. Współpracownik Polskiej Filharmonii Kameralnej Wojciecha Rajskiego. Jako solista współpracował z Akademicką Orkiestrą Symfoniczną i Poznańską Orkiestrą Kameralną.

W 2025 otrzymał tytuł profesora sztuki w dyscyplinie sztuki muzyczne.

Eddy Vanoosthuyse dokonał swojego pierwszego nagrania radiowego dla rozgłośni publicznej nadającej muzykę poważną w wieku 13 lat, po zwycięstwie w międzynarodowym konkursie muzyki kameralnej dla młodych artystów.

Studiuje w Art-lyceum i Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Gandawie, Konserwatorium Muzycznym Fontys w Tilburgu (Holandia) i na Uniwersytecie w Gandawie.

W wieku 20 lat zostaje klarnecistą-solistą w dawnej orkiestrze Opery Flandryjskiej, a po restrukturyzacji Gerard Mortier oferuje mu stanowisko solowego klarnecisty w nowej orkiestrze Opery i Baletu Flandryjskiego. Wkrótce potem zastępuje Waltera Boeykensa jako solista-klarnecista w Filharmonii Brukselskiej (wówczas Belgijskiej Orkiestrze Radiowej), gdzie współpracuje z takimi dyrygentami jak Joel Levi, Leopold Hager, Adam Fischer, Sir Neville Marriner, Paul Strauss, Yannick Nézet-Séguin i Michel Tabachnik. Zostaje wybrany do World Philharmonic (Georges Prêtre) i Symphonicum Europae, z którym wykonuje „Koncert Milenijny Narodów” ku czci Kofiego Atty Annana, Sekretarza Generalnego Organizacji Narodów Zjednoczonych, w Fisher Hall w Lincoln Center w Nowym Jorku.

Oprócz kariery orkiestrowej, Vanoosthuyse zbudował również solidną karierę, zarówno jako solista, jak i kameralista. Występuje z ponad zespołami i orkiestrami na kontynentach, w tym z Filharmonią Brukselską, Litewską Orkiestrą Kameralną, Szanghajską Orkiestrą Symfoniczną, Orkiestrą Simona Bolivara z Caracas, Orkiestrą Kameralną Filadelfii, Orkiestrą Symfoniczną Syczuanu w Chinach, Centralną Orkiestrą Symfoniczną Aichi w Japonii, Czeską Orkiestrą Symfoniczną im. Janáčka, Orkiestrą Kameralną Teatru im. Stanisławskiego w Moskwie, Orkiestrą Akademii Beethovenowskiej w Krakowie, Orkiestrą Kameralną Vancouver, Kwartetem Simona Bolivara, Kwartetem Pekinu, Kwartetem Chile, Kwartetem Wileńskim, Kwartetem Ciurlionisa i Kwartetem Zemlinskiego, a także wieloma innymi.

Podczas wyjątkowego koncertu jubileuszowego z okazji 75-lecia legendarnej sali koncertowej FLAGEY w Brukseli (2013) miał zaszczyt wystąpić jako solista z Brukselską Orkiestrą Filharmoniczną pod dyrekcją Michela Tabachnika w utworze „Scaramouche” Dariusa Milhauda.

Współpracuje z takimi kompozytorami jak Olivier Messiaen, John Corigliano, Arthuro Marquez, Nicola Piovani, Heinrich Suttermeister, Hans Zimmer i Scott Mc Allister. Dziesiątki belgijskich i zagranicznych kompozytorów dedykuje mu muzykę, w tym laureat Oscara Nicola Piovani (Cyber ​​Knife).

Vanoosthuyse występuje dla radia i telewizji dla BRTN/VRT, RTBF, VARA, Radio Suisse Romande, Magyar Radio, Czech Radio, Slovenian Radio, Danish Radio, Lietuvos Radio, Hongarian Radio, Chile radio, Exqui i Classica.

Jego nagrania CD (muzyka solowa i kameralna) można znaleźć w SONY (Mozart-Weber), DECCA (Brossé), EMI (Zimmer), Naxos (Van der Roost & Strauss), Brilliant Classics (Hindemith), AEON (Corigliano & Carter), Talent (Brossé), Gobelin (Brossé-Wittrok-Baldvinsson), Antarktyda (Hoffmeister, Mozart Chambermusic & Nashville Concerto/Van Landeghem-Henderickx-Westerlinck-Crepin-De Pillecyn-Laporte-Desimpelaere-Coryn), Et’Cetera (Duijck & Hanssens), Aliud (Navarro, Modlitwa o pokój/Decancq-Soenen, From Belgium with Love/Brossé-Louel-Van der Roost-Verbesselt)) i Phaedra (Hanssenowie).

Eddy Vanoosthuyse jest profesorem w Królewskim Konserwatorium Muzycznym w Gandawie (KASK & Conservatorium) oraz Konserwatorium Fontys w Tilburgu (Holandia). Prowadzi kursy mistrzowskie i wykłada gościnnie w Europie, Azji, Afryce Południowej, Ameryce Północnej i Południowej. Uczestniczy w międzynarodowych kursach, takich jak Domaine Forget w Quebecu (Kanada), Qingdao w Chinach, El Sistema-Simon Bolivar w Wenezueli, Belgium Clarinet Academy i Clarinets on Stage w Belgii oraz Loures w Portugalii.

Otrzymuje nagrody, takie jak Torenwachtersprijs i Fuga Prize, za obronę muzyki flamandzkiej i belgijskiej. Międzynarodowe Stowarzyszenie Klarnetowe przyznało mu w 2018 roku nagrodę za całokształt twórczości oraz najwyższe wyróżnienie: honorowe członkostwo.

Eddy Vanoosthuyse jest dyrektorem artystycznym Międzynarodowego Konkursu Klarnetowego w Gandawie i koordynatorem artystycznym studiów podyplomowych Zoé Crampon (we współpracy z Queen Elisabeth Music Chapel).

Eddy Vanoosthuyse gra wyłącznie na klarnetach Buffet Crampon oraz ustnikach i stroikach Vandoren. Posiada kolekcję w Metropolis Music Publishers w Antwerpii i International Music Diffusion w Paryżu. Jest badaczem na Uniwersytecie w Gandawie.

Nagrody:

• Trofeum Fuga od Związku Belgijskich Kompozytorów
• Torenwachtersprijs za karierę międzynarodową
• Honor al Mérito z miasta Lima
• Nagroda za całokształt twórczości od Chińskiego Stowarzyszenia Klarnetowego
• Członkostwo honorowe: za całokształt osiągnięć jako wykonawca i edukator Międzynarodowego Stowarzyszenia Klarnetowego (najwyższe wyróżnienie)
• Komandor Orderu Leopolda II

Urodził się 25 kwietnia 1960 roku w Chorzowie. Swoją edukację muzyczną rozpoczął w Państwowej Szkole Muzycznej I st. im. Grzegorza Fitelberga w Chorzowie, a następnie w Liceum Muzycznym im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie mgra Zbigniewa Stolarza. W roku 1979 na podstawie uzyskanej wysokiej punktacji na Ogólnopolskich Przesłuchaniach Uczniów Klas Instrumentów Dętych Drewnianych Szkół Muzycznych II st. w Białymstoku, decyzją Ministra Kultury i Sztuki otrzymał wolny wstęp do Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Katowicach, gdzie rozpoczął studia w klasie prof. Wiktora Osadzina. Po dwóch latach nauki w roku 1981 zdał egzamin do Wielkiej Orkiestry Symfonicznej Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, gdzie od 1989 do 2018 pracował na stanowisku I fagocisty (solisty) i kierownika grupy fagotów. Od roku 1995 podjął pracę jako wykładowca, a później asystent w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Po uzyskaniu kwalifikacji I stopnia w 2002 roku został zatrudniony na stanowisku adiunkta tejże Uczelni. 21 czerwca 2011 na podstawie dorobku artystycznego i rozprawy habilitacyjnej pod tytułem Sonata na fagot. Analogie i kontrasty w pojmowaniu zagadnień formalnych i stylistycznych na przykładzie wybranych dzieł następujących po sobie epok otrzymał stopień naukowy doktora habilitowanego sztuki muzycznej w dyscyplinie instrumentalistyka, specjalność – gra na fagocie. Obecnie jest profesorem na tejże Uczelni, gdzie jako pedagog prowadzi szeroką działalność dydaktyczną i naukową. Ponad dwadzieścia lat pracy pedagogicznej, zaowocowało licznymi sukcesami jego studentów na wielu renomowanych konkursach muzycznych w kraju i zagranicą. Zdecydowana większość jego absolwentów pracuje na stanowiskach muzyków orkiestrowych w polskich i zagranicznych orkiestrach symfonicznych.

Swoją działalność artystyczną rozpoczął w 1977 roku, zajmując wraz z kwintetem dętym Państwowego Liceum Muzycznego w Katowicach, I miejsce na Ogólnopolskim Przesłuchaniu Zespołów Kameralnych w Malborku. W roku 1979 brał udział w Międzynarodowym Festiwalu Młodych Muzyków w Aberdeen (Szkocja), na którym był finalistą konkursu instrumentalnego oraz został laureatem I nagrody konkursu kameralnego. Podczas swoich studiów w Akademii Muzycznej w Katowicach brał udział w kursach muzycznych w Blankenburgu (Niemcy) i Barcs (Węgry). W 1982 roku wraz z kwintetem dętym ,,Academia” uczestniczył w 15. Międzynarodowym Konkursie Zespołów Muzyki Kameralnej w Ville de Colmar, a rok później został laureatem III nagrody na Międzynarodowym Konkursie Zespołów Kameralnych w Belgradzie. Jako solista i kameralista występował na wielu estradach w kraju i za granicą. Dla Polskiego Radia wraz z NOSPR nagrał archiwalnie Koncert na 7 instrumentów dętych, kotły i perkusję Franka Martina pod dyrekcją Gabriela Chmury.

Od roku 1989 jest członkiem kwintetu dętego NOSPR w Katowicach, z którym wykonywał znaczące dzieła muzyki kameralnej na wielu koncertach i festiwalach muzycznych oraz nagrał wiele płyt CD. Uczestniczył również jako solista w nagraniu muzyki Wojciecha Kilara do filmów takich jak: Pan Tadeusz Andrzeja Wajdy i Serce na dłoni Krzysztofa Zanussiego.

Współpracował z wieloma orkiestrami m.in.: Polską Filharmonią Kameralną, Filharmonią Bałtycką, Sinfoniettą Cracovią, Filharmonią Śląską, Orkiestrą Symfoniczną Braci Szafranków w Rybniku i Orkiestrą Camerata Sariensis. Oprócz działalności koncertowej i pedagogicznej brał czynny udział w kursach, seminariach, wykładach oraz jako członek komisji konkursowych.

Jedna z najbardziej utytułowanych fagocistek młodego pokolenia, naukę gry na instrumencie rozpoczęła w 1998 roku w zamojskiej Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia pod kierownictwem Jerzego Lisaka. W latach 2002-2007, pod kierunkiem Zbigniewa Płużka, studiowała w Akademii Muzycznej (obecnie Uniwersytet Muzyczny Fryderyka Chopina) w Warszawie, a trzy lata później ukończyła z wyróżnieniem studia podyplomowe (Solistenklasse) w Hochschule für Musik w Stuttgarcie w klasie Marka Engelhardta. Naukę kontynuowała w Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu w klasie Czesława Klonowskiego uzyskując doktorat w 2015 roku, a w 2019 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego.

Artystka jest laureatką wielu międzynarodowych konkursów. W 2012 roku zdobyła trzy ważne nagrody: w lipcuI nagrodę w Międzynarodowym Konkursie IDRS Ferdinand Gillet-Hugo Fox w Oxfordzie w stanie Ohio (USA), a we wrześniu II nagrodę oraz nagrodę specjalną na VI Międzynarodowym Konkursie im. Michała Spisaka w Dąbrowie Górniczej. Dwa lata wcześniej triumfowała we Włoszech, zdobywając główne nagrody – najpierw w Międzynarodowym Konkursie Fagotowym im. Gioacchina Rossiniego w Pesaro, a potem podczas Międzynarodowego Konkursu Młodych Wykonawców w Chieri. W 2009 roku została laureatką II nagrody (I nie przyznano) oraz nagrody za najlepsze wykonanie utworu konkursowego w Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Dętych i Perkusyjnych w Moskwie. W 2016 roku artystka otrzymała główną nagrodę na I Międzynarodowym Konkursie Instrumentów Dętych im. Matthew Ruggiero w Bostonie. W 2019 roku artystka została finalistką konkursu Kaleidoscope w Los Angeles.

Koncertuje jako solistka i kameralistka. Jako solistka wystąpiła z towarzyszeniem wielu znakomitych zespołów: Stuttgarter Kammerorchester, Orchestra Filarmonica di Torino, Orchestra Filarmonica Marchigiana, Polska Orkiestra Radiowa, Sinfonia Varsovia, Wrocławska Orkiestra Kameralna Leopoldinum, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Wrocławskiej, Polska Filharmonia Kameralna w Sopocie, Orkiestra Kameralna Miasta Tychy AUKSO, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Sudeckiej, Orkiestra Symfoniczna im. Karola Namysłowskiego w Zamościu, Orkiestra Symfoniczna Konserwatorium Moskiewskiego, Orkiestra Symfoniczna Filharmonii Zielonogórskiej. Jako muzyk orkiestrowy koncertowała z wieloma renomowanymi orkiestrami tj. Orchestre Chambre de Lausanne (Szwajcaria), Royal Danish Orchestra, Orkiestra Symfoniczna w Göteborgu (Szwecja), Opera w Göteborgu, Orkiestra Symfoniczna w Malmö (Szwecja). Od 2007 roku jest solistką NFM Filharmonii Wrocławskiej.

Katarzyna Zdybel-Nam prowadzi szeroką działalność pedagogiczną. W 2018 roku objęła klasę fagotu na Kursach Interpretacji w Zakresie Gry na Instrumentach Dętych w Dusznikach-Zdroju. Do tej pory przeprowadziła kursy mistrzowskie oraz konsultacje w wielu szkołach oraz akademiach muzycznych w całej Polsce. W 2017 roku jako gość specjalny została zaproszona do poprowadzenia kursu oraz wykonania recitalu w ramach Dnia Instrumentów Podwójnostroikowych w Bostonie. Była także zapraszana do prowadzenia kursów mistrzowskich w amerykańskich uczelniach tj. Berklee, Boston University, New England Conservatory.

W 2014 roku ukazała się jej pierwsza płyta Portrait (CD Accord) oraz płyta Poezja dźwięków (TV Zamość). W 2019 roku wspólnie z pianistką Katarzyną Kluczewską wydała płytę Romantic works (Orphee Classics).

Katarzyna Zdybel-Nam jako koncertująca solistka przyczynia się do popularyzacji fagotu jako instrumentu solowego, a co za tym idzie – do powstawania nowych utworów na fagot. Swoje dzieła na fagot dedykują jej współcześni kompozytorzy – m.in. Dariusz Przybylski, Marcin Markowicz, Gerard Drozd czy Piotr Radko.

Katarzyna Zdybel-Nam jest pomysłodawczynią stworzenia katalogu utworów fagotowych napisanych przez kompozytorów polskich XX wieku: Nieodkryty potencjał największego indywidualisty w orkiestrze, czyli rzecz o polskiej twórczości na fagot w XX wieku. Kierunki, style oraz problemy wykonawcze: szkic muzykologiczny. Przedsięwzięcie to zostało zrealizowane wspólnie z dr Ramoną Słobodzian w ramach programu Białe Plamy – Muzyka i Taniec Instytutu Muzyki i Tańca.

Urodził się w Padwie i studiował u E. Dall’Oca w Mediolanie, u R. Birnstingla w Genewie i u B. Pollarda w Amsterdamie. W latach 1978-1981 był pierwszym fagocistą w zespole I Solisti Veneti. Jest pierwszym fagocistą Orkiestry Opery Narodowej w Lyonie od jej założenia w 1983 roku. Colombo występował z czołowymi orkiestrami europejskimi pod batutą słynnych dyrygentów. Interesuje się instrumentami oryginalnymi, dlatego występował z Orchestre Révolutionnaire et Romantique pod dyrekcją Sir JE Gardinera. Colombo jest członkiem zespołu waltorni Maurice Bourgue i od 2001 roku wykłada w Conservatoire National Supérieur de Musique de Lyon, a od 2005 roku w Konserwatorium w Lozannie. Wykładał jako profesor gościnny na Uniwersytecie Indiana i w Konserwatorium Oberlin. Wydaje zapomniane utwory na fagot w wydawnictwach muzycznych Billaudot i Accolade.

Zwycięzca Międzynarodowego Konkursu Praska Wiosna w 1991 r., ukończył Akademię Sztuk Scenicznych w Pradze i grał jako solista fagocista w Orkiestrze Symfonicznej Radia Praskiego, po czym dołączył do Czeskiej Filharmonii, gdzie w 2003 r. został solistą fagocistą. Gra na fagocie od 10. roku życia i już jako dwunastolatek zdobył wyróżnienie w konkursie Concertino Praga z triem dętym pod okiem ojca. Pod koniec lat 80., będąc jeszcze studentem, odnosił sukcesy na konkursach w Monachium (Niemcy), Manchesterze (Wielka Brytania) i Lesznie (Polska). W trakcie studiów był solistą fagocisty Międzynarodowej Młodzieżowej Filharmonii pod dyrekcją Jiříego Bělohlávka oraz Młodzieżowej Orkiestry im. Gustava Mahlera pod dyrekcją Claudio Abbado. Karierę rozpoczął w Orkiestrze Teatralnej Smetana w Pradze. Do jego czeskich nauczycieli zaliczają się Václav Konečný, Jaroslav Řezáč, František Herman, Jiří Seidl i Vilém Horák. Brał także udział w kursach mistrzowskich na fagocie Ticino musica w Lugano (Szwajcaria) u Jánosa Meszárosa oraz w Letniej Szkole Mozarteum w Salzburgu (Austria) pod kierunkiem Klausa Thunemanna.

Oprócz koncertów solowych nagrywa również muzykę, taką jak koncerty fagotowe dawnych czeskich mistrzów, kompozycje Jana Dismasa Zelenki z Prague Baroque Ensemble oraz muzykę Bohuslava Martinů i kilku francuskich kompozytorów z In Modo Camerale. Jest jurorem, prowadzi kursy i od 2009 roku wykłada w Akademii Muzycznej i Sztuk Scenicznych im. Janáčka w Brnie.

Pianistka, akompaniator, pedagog. Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie fortepianu prof. M. Sikorskiej-Wojtacha. W macierzystej Uczelni ukończyła także studia podyplomowe w klasie kameralistyki u prof. M. Szwajger-Kułakowskiej. Edukację muzyczną kontynuowała podczas kursów mistrzowskich u takich pedagogów jak: A. Spiri, B. Canino, R. Buchbinder, R. Bakst, A. Orlovetsky, R. Penneys czy E. Pobłocka. Od samego początku działalności zawodowej muzyka kameralna pozostaje w głównym kręgu jej zainteresowań. Pojawia się jako pianistka i kameralistka zarówno z instrumentami dętymi drewnianymi i blaszanymi, jak i w zespołach kameralnych z instrumentami smyczkowymi. Wielokrotnie nagradzana za akompaniament na konkursach rangi ogólnopolskiej i międzynarodowej. Koncertowała m. in. w Niemczech, Włoszech, Belgii, Słowacji, Czechach, USA. Dokonała nagrań archiwalnych dla Polskiego Radia i Telewizji w Katowicach, a także dla niemieckiej stacji WDR. Obecnie jest pracownikiem Wydziału Instrumentalnego Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. We wrześniu 2018 uzyskała stopień doktora habilitowanego sztuki muzycznej w dyscyplinie artystycznej Instrumentalistyka.

Pianistka-kameralistka.

 Od 2012 roku prowadzi klasę kameralistyki w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach, którą ukończyła z wyróżnieniem i oceną celującą w klasie fortepianu prof. Hanny Kryjak.

 W latach 2007–2020 otrzymała kilkadziesiąt nagród i wyróżnień dla pianisty-akompaniatora na ogólnopolskich i międzynarodowych konkursach, w tym Nagrodę Indywidualną Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej za szczególny wkład w rozwój edukacji artystycznej w Polsce. W roli pianisty-kameralisty występowała na festiwalach m.in. “Kolory Polski”, “Wszystkie Mazurki Świata”, “Plus pour la Culture” w Luksemburgu, “Summerwinds Munsterland” w Niemczech, “St Petersburg International Festival”, SaxFest w Wiedniu, “Artenetra” we Francji. Współpracowała z fundacjami “Młoda Muzyka Śląska” i “Cultura Animi” oraz ze stowarzyszeniami artystycznymi „Uwagi wARTe” i “Zdolni Do Wszystkiego”.

 W 2012 roku nakładem niemieckiego wydawnictwa Classic Clips ukazała się płyta nagrana w duecie z saksofonistą Bartkiem Dusiem – „Malinconico”. Współpraca duetu o nazwie “MagDuś” zaowocowała II nagrodą w XVIII Międzynarodowym Konkursie Muzyki Kameralnej w Łodzi (kwiecień 2013) oraz II nagrodą
w Międzynarodowym Konkursie Zespołów Kameralnych Salieri-Zinetti w Weronie (wrzesień 2014, Włochy). W 2017 roku duet MagDuś otrzymał status artysta-rezydent IPIUM Silesia w programie Instytutu Muzyki i Tańca. Wspólnie z kompozytorami zespół rozwija także repertuar muzyki współczesnej czego efektem są utwory kameralne Wojciecha Ziemowita Zycha (Trajektoria Afektywna), Przemysława Szczotki (Simbiosis) oraz podwójny koncert na saksofon, fortepian i orkiestrę Hanny Kulenty.

 Spotkanie Magdaleny Duś z klarnecistą Arkadiuszem Adamskim oraz wiolonczelistą Marcinem Zdunikiem zaowocowało w roku 2015 nagraniem płyty – z utworami kameralnymi Johannesa Brahmsa dla wydawnictwa DUX.

 Pianistka od 2017 roku współpracuje z oboistą, profesorem Konserwatorium Paryskiego: Davidem Walterem m.in. jako pianista-korepetytor podczas kursów mistrzowskich. Współpraca obojga muzyków doprowadziła w roku 2018 do wydania przez wydawnictwo DUX płyty pt. „Eclats Romantique” na której znalazły się  utwory kameralne w aranżacji na obój i fortepian, m. in. słynna skrzypcowa sonata Cesara Francka.

 Magdalena Duś jest zapraszana do udziału w projektach z wieloma zagranicznymi solistami takimi jak: Tomoko Akasaka, Christopher Hartmann, Christian Hommel, Michael Kofler, Janos Balint, Florent Heau, Wenzel Fuchs, Arno Bornkamp, Vincent David.

Urodziła się w 1999 r. w Krakowie. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 6 lat w Ogólnokształcącej Szkole Muzycznej I stopnia im. M. Karłowicza w Krakowie pod kierunkiem prof. Aleksandry Dobrowolskiej-Schut.

W 2017 r. ukończyła z wyróżnieniem Państwową Ogólnokształcącą Szkołę Muzyczną II stopnia im. F. Chopina w Krakowie w klasie prof. Olgi Łazarskiej.

Aktualnie jest studentką I roku studiów magisterskich na Akademii Muzycznej im. K. Szymanowskiego w Katowicach w klasie fortepianu prof. Zbigniewa Raubo.

Jest laureatką i finalistką wielu konkursów pianistycznych, do najważniejszych należą: Festiwal Pianistyki Polskiej w Słupsku, Ogólnopolski Konkurs Pianistycznym im. F. Chopina w Warszawie, Ogólnopolski Festiwal Pianistyczny Chopinowskie Interpretacje Młodych w Żychlinie, Ogólnopolski Konkurs Pianistyczny w Koninie, Zachodniopomorski Konkurs Pianistyczny w Szczecinie, Ogólnopolski Turniej Pianistyczny im. H. Czerny-Stefańskiej w Żaganiu, Konkurs Pianistyczny im. H. Czerny-Stefańskiej i L. Stefańskiego w Płocku, Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. B. Bartoka dla Dzieci i Młodzieży w Warszawie.

W 2015 r., jako laureatka Nagrody Specjalnej dla Największej Indywidualności XX Ogólnopolskiego Turnieju Pianistycznego w Żaganiu, została zaproszona do USA – zagrała koncert w Nowym Jorku.

W 2017 r. zakwalifikowała się do mistrzowskiego, międzynarodowego kursu muzycznego Morningside Music Bridge w Bostonie, organizowanego przez MMB Foundation we współpracy z Calgary Philharmonic Society oraz New England Conservatory.

Występowała między innymi w Muzeum Fryderyka Chopina w Warszawie i w Żelazowej Woli, koncertowała z orkiestrą Filharmonii Śląskiej i Gorzowskiej.

Była stypendystką Krajowego Funduszu na rzecz Dzieci; Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Prezesa Rady Ministrów oraz Małopolskiej Fundacji ,,Sapere Auso”.

Źródło: NOSPR